Interview: Hec Leemans stuurt Markske de ruimte in! Lust Hec Leemans mozarella? Gaat ie graag eens een pretpark bezoeken? Kan je helemaal opgegeten worden door een krokodil? Vragen die onze jongste Stripelmagazine-reporter - 10 jaar - afvuurde op Hec Leemans na enthousiast het 59ste album van FC De Kampioenen 'De Afronaut' gelezen te hebben. En hij kreeg meteen de mooiste antwoorden terug. Het laatste antwoord hebben we niet op het einde geplaatst maar zetten we hier als start van dit gesprek neer. "Ik hoop dat ik u nog vaak mag interviewen, meneer Leemans." Waarop de FC DE Kampioenen-tekenaar antwoordt: "ja hoor!". Er staan ons nog mooie tijden te wachten. Wat vond u leuk aan Afrika dat u het opnieuw gebruikt hebt? Hec Leemans: Het onderwerp diende zichzelf aan... Ik vond eerst de titel: DE AFRONAUT. Daar vloeide de connectie met Afrika en de link naar het vorige "Afrikaverhaal" uit voort... Zo gaat dat soms. Bent u al eens in Afrika geweest? Nooit, en op mijn gevorderde leeftijd ook niet van plan om ooit te gaan. Ik vind het mooi op foto, film en dvd en ik kan genieten van de dia's van mensen die er wel geweest zijn, maar de gedachte aan de hoeveelheid ziekten en ontberingen die je daar kunt oplopen, schrikt mij af. Maar ik geef toe dat het een vreselijk vooroordeel is. Waarom Markse in de hoofdrol? Omdat Markske hiervoor het meest geschikte personage was. En om de zoveel albums wil ik hem eens de hoofdrol geven. Markske is mijn lievelingspersonage. Wie is jouw lievelingspersonage? Ik heb niet echt een lievelingspersonage. Maar bij signeeracties moet ik vaak Markske tekenen. Hij is beslist populair. Kan het echt dat Markske helemaal in een krokodil gaat? Er zijn gevallen bekend van krokodillen die volledige mensen opeten. Daar bestaan beelden van. Het probleem is: één keer in de muil van dat beest, raak je daar eigenlijk niet meer uit. Hoe heb jij geleerd zo'n mooie Afrikanen en Afrikaanse beeldjes te tekenen? Dat is nu de verdienste van Tom Bouden, mijn assistent. Die beeldjes heb ik aan hem overgelaten. Hij gebruikt daar natuurlijk documentatie voor. Zo zou ik het zelf ook doen. Waarom NM'Ozarella als naam? What's in a name? We hadden een naam nodig. Hebt u al iets verzonnen voor uw 60ste strip? Wat hebt u verzonnen? De 60 ste strip is al naar de drukker en verschijnt binnen 6 weken. De Erfenis Van Maurice. En de acteurs hebben weer de moeite genomen om het verhaal op CD in te lezen. Er zit dus een CD bij het album. Zeg het voort! Lust u wel of niet mozarella (soort kaas)? Ik eet graag mozarella caprese. Kaas en tomaten. Het leek me moeilijk om het te tekenen; was het ook moeilijk? Wat vond u het moeilijkste? Ik zeg altijd (zoals Maurice): àlles is moeilijk om te tekenen, als je het goed wil doen. Je beste vriend is je gom. Als het niet goed is, uitgommen en herbeginnen. Desnoods tien keer. Tekenaars die denken dat ze er iets in één keer kunnen opgooien, zijn misschien geen goede tekenaars. Je moet streven naar maximale resultaten: compositie, houdingen, verhoudingen, beweging, expressie enz... Als je de platen van Franquin ziet, merk je hoe vaak hij gegomd heeft en zijn tekening verbeterd heeft. Ook al lijkt het achteraf alsof het er zo in één beweging is opgesmeten! Dat is het echte werk. Als ik meer tijd had, zou ik heel vaak herbeginnen. En heb je er veel werk aan om zo'n strip te maken? Hoelang ben je er mee bezig? Voilà, dat zeg ik net. Wij staan op strenge deadlines, dus we kunnen maximaal zo'n twee maanden aan een album werken. Dan moet het naar de drukker. Eigenlijk is dat te weinig tijd. Hoeveel strips bent u nog van plan te maken? Hoezo? Steekt het je tegen? Wil je liever dat ik stop? Als het aan mij ligt, nog honderden. Tenzij ik over vijf jaar met pensioen ga. (Grapje! Ik heb net een atelier gebouwd en om dat af te betalen moet ik minstens nog 30 jaar werken!) Gaat u graag naar een pretpark? En doet u dan ook zo een wilde dingen er op? Wordt u dan ook duizelig net zoals de Afrikanen in uw boek? Ik ga nooit naar een pretpark en ik kruip nooit in die tuigen. Ik denk niet dat het me veel zou doen, maar ik vermijd het liever. Bedankt en ik wens dat je nog veel strips kan maken! Dat zei ik al: nog honderden, hoop ik!

Interview: Hec Leemans verjongt zijn Kampioenen weer in het 58ste FC De Kampioenen-album! Hoe populair kan de meest bekende, strippende amateurvoetbalploeg nog worden nu onze Rode Duivels besloten hebben even goed als hun voorbeelden te spelen? Hec Leemans blijft genoeg inspiratie halen om nog ettelijke verhalen aan het 58ste album te plakken. In dit verhaal gaan we weer terug - remember het 42ste album - naar de jeugd van de Kampioenen en een geheim dat ze uiteraard begraven hebben onder het voetbalterrein. Tijd voor schattenjager Fernand? Niet vooraleer we Hec Leemans zelve nog even aan de tand voelen! Piratenspelen, boomhutten bouwen, schatten verstoppen,… Als we de jeugd van de Kampioenen bekijken in dit album, zien we dan ook een klein beetje jeugd van Hec Leemans? Het buiten spelen met een groep vrienden, de rivaliserende buurtbende, de fantasie die bloeit? Hec Leemans: Nee, ik was een binnenzitter. Op mijn kamer met mijn boekjes. Of bij een vriend... met de boekjes alweer. Maar ik ging ook wel eens buiten spelen of fietsen. Ik maakte lange fietstochten. Het is niet de eerste keer dat je het gedaan hebt maar toch deze vraag: hoe moeilijk is het om al die Kampioenen – ook zij die een tijd niet meer in beeld zijn geweest – als 12-jarigen af te beelden? Welk personage was het moeilijkst om te ‘verjongen’? Het gekke is dat ze in hun "jonge" vorm soms wat wisselen van leeftijd. Soms heb ik de indruk dat ik ze wat te oud teken. Hoewel. Ze zijn in deze strip ergens tussen de 11 en 16 jaar. Afhankelijk van het personage. Doortje is nog een peuter natuurlijk. Grappig was dat Carmen blijkbaar vroeger niet verliefd was op Xavier. Heb jij enig idee wanneer dat wel gebeurd is? Of krijgen we daar ook nog een heel verhaal rond? De bedoeling is dat we in een derde "Kampioentjes"-album die verhalen nog vertellen... Dus wait and see. Kijk, dat horen we graag. Zo terug in het verleden kruipen van De Kampioenen geeft je de gelegenheid van oude personages terug vanonder het stof te halen met DDT bijvoorbeeld dan ook al meteen op de cover. Welk personage dat in de loop der jaren door welke reden dan ook verdwenen is, krijgt en speciale plaats in je tekenhart? En waarom? Ik teken ze allemaal even graag en ze zijn allemaal even makkelijk of even moeilijk, naargelang. Tekenen is namelijk werk. Je concentreert je dus op datgene waarmee je op een gegeven moment mee bezig bent. Dat kan een personage zijn, of een vliegtuig, of een auto. Ik heb geen speciale voorkeuren. Het personage dat een speciale plaats heeft, is NINO. Maar dat is een ander verhaal. Nog een ander verhaal dan. Weet jij nog hoe je eerste pintje bier smaakte? Zoals het nu nog steeds smaakt. Maar ik ben niet zo'n bierdrinker. Ik drink water, koffie en wijn. Met mate. Bier smaakt me wel eens in de zomer. Maar dan zal het bij één glas blijven. Ik vind het zo'n grote plas om op te drinken. Wanneer ik in Gent naar een bepaald cultureel café trek om teksten te schrijven, drink ik wel eens een Brugs witbier. Meestal kom ik daar dan bekenden tegen en komt er van schrijven niet veel. Wat me eigenlijk voor de eerste keer is opgevallen, kan het zijn dat je ook de vaste figuranten uit de Kampioenencast een rol geeft in je strip? Hoe reageren die mensen daar op? Ik weet niet precies wie je bedoelt? Van de Sijpe? Of de anonieme voetballers? Die anonieme voetballers bedoel ik. Ik heb daar nog nooit met hen over gepraat. Ik veronderstel dat ze dat leuk vinden. Kunnen we van dit album stellen dat het een soort vervolg is van het 42ste album ‘De lastige kampioentjes’? Waarom heb je 16 albums gewacht tot je de idee van de jeugd der kampioenen verder hebt uitgewerkt? Het is zeker een vervolg. De bedoeling is minstens een trilogie te maken. Er komt dus nog een album, maar wanneer weet ik niet. Er moet voldoende tijd liggen tussen de albums. Misschien in 2011... Ik ben geen kenner van De Kampioenenstrips – ik hou ervan liefhebber te zijn – maar kan het zijn dat je met Carmen en Xavier, Boma en Markske het meeste doet? Een avontuur rond het koppel Doortje en Pol is iets minder voor de hand liggend? Pol heeft toch een belangrijke rol in de meeste verhalen en in 'De Nies van Neus' speelde hij de hoofdrol. Maar een album rond het koppel Pol/Doortje of Pascale/Maurice zou er eigenlijk eens moeten komen. Daar ben ik het mee eens. Ik probeer de rollen zo eerlijk mogelijk te verdelen. In een volgend album draait het rond 'De erfenis van Maurice'. Maar daarin doet iedereen mee in min of meer gelijke mate. Ik heb 10 à 12 personages, en dat maakt het erg moeilijk om scenario's te schrijven.